Paula heeft een dysthyme stoornis. Tips voor een blijer leven.
PAULA HEEFT EEN DYSTHYME STOORNIS

Een intens eenzaam gevoel

hoe je leeft met een depressie die terugkeert
Paula heeft een dysthyme stoornis. Tips voor een blijer leven.
paula heeft een dysthyme stoornis

Een intens eenzaam gevoel

hoe je leeft met een depressie die terugkeert
paula heeft een dysthyme stoornis

Een intens eenzaam gevoel

hoe je leeft met een depressie die terugkeert

Bang om mijzelf te laten zien

Vanaf haar 14e jaar lijdt Paula, volgens therapeuten, aan een ‘dysthyme stoornis’. In een notendop is dit een vorm van depressie, waarbij lange perioden waarin je somber bent, kunnen worden afgewisseld door korte perioden waarin het wat beter gaat. Door verschillende (psycho)therapieën, coaching en zelfontwikkeling leert Paula met haar depressieve gevoelens om te gaan en gaat het al jaren (meestal) heel goed met haar. Ze
deelt haar levensverhaal en haar gouden tip hoe je toch kunt genieten van het leven, ondanks terugkerende depressieve gevoelens.

“Ik ben een groot voorstander van het delen van onze échte, eerlijke verhalen. Dat schept verbinding, en dat is iets wat ik prachtig vind (je zou bíjna kunnen zeggen: waar ik voor leef). Ik ben jarenlang bang geweest om mijzelf te laten zien, maar nu deel ik juist graag mijn verhaal met anderen, die misschien een stukje van zichzelf in mij herkennen. Ik geef je
in dit stuk een blik in mijn ziel waarin depressieve gevoelens, angst, onzekerheid en mijn zoektocht naar een vreugdevol en voldoening gevend leven, lang centraal hebben gestaan. Ik neem je mee in mijn zoektocht in de strijd om te overleven tijdens de dagen dat dat het moeilijkst was, in de hoop dat jouw leven er misschien een klein beetje mooier, lichter en vooral minder eenzaam van wordt.
Ik heb ontdekt hoe ik meer kan genieten van het leven, authentiek mag zijn en mezelf mag laten zien en ik hoop jou hiermee te inspireren.

Perioden met ten volle leven vs. overleven

Ik vermoed dat de depressieve gevoelens begonnen vanaf het moment dat de hormonen in mijn lijf begonnen te rommelen. Al ruim mijn halve leven lang heb ik dagen waarin ik ten volle leef en goed in mijn vel zit, maar zijn er ook lange perioden waarin het leven voelt als óverleven. Dat ik de minuten aftel tot ik weer mag gaan slapen en daarin kan ontsnappen uit de werkelijkheid.

Depressieve gevoelens: een soort onverklaarbaar diep verdriet

Ik zal een poging doen om mijn gevoel te omschrijven tijdens die zware, grauwe dagen in mijn leven. Ik vind dat echt niet eenvoudig, want hoe geef ik de juiste woorden aan dit gevoel? Laat ik beginnen met het (vaak plotseling opkomende) drukkende gevoel op mijn borst: een fysiek voelbaar stekend en benauwend gevoel ergens midden in mijn buik. Ik krijg er letterlijk een nare smaak van in mijn mond. Dan mijn brein, dat lijkt op tilt te slaan: vragen die ik normaal gemakkelijk beantwoord zijn nu lastig en het maken van eenvoudige keuzes lijkt onmogelijk. Simpele dagelijkse handelingen zoals even gauw douchen, tandenpoetsen, in de kleren schieten, eten en de deur uit gaan zijn ineens een enorme opgave geworden. Na het ochtendritueel (dat ik op lichtere dagen fluitend uitvoer) voel ik me al doodmoe. En dit vind ik denk ik het heftigst: het continue intense gevoel van schaamte en onzekerheid. Ik vind het moeilijk me op deze dagen onder de mensen te begeven door een algeheel gevoel van schaamte bij alles wat ik doe, zeg of – simpelweg- ben. Woorden kan ik moeilijk vinden en gesprekken voeren vind ik lastig. En dan is er natuurlijk ook nog het verdriet. Het soort onverklaarbaar diep verdriet, want er is namelijk niks gebeurd en de wereld is nog hetzelfde als gisteren.

Een meisje dat zich normaal ontwikkelde – voor de buitenwereld

Jarenlang wilde ik mezelf het liefst verstoppen tijdens deze zware dagen. Op wat spijbelen en “schoolziekdagen” na was mezelf isoleren niet bepaald een optie. Ik was nou eenmaal leerplichtig, ík had altijd een bijbaan, een druk sociaal leven en ik zat in allerlei clubjes. De allerergste dagen bleef ik soms wel thuis, maar ik ontdekte al snel dat dit me sowieso niet ging helpen. Ik vond mijn uitweg in het spelen van ‘mooi weer’ en verschillende rollen. Mijn vrienden, familie en leraren zagen in mij een meisje dat zich normaal ontwikkelde, dat hobby’s had (ik zong, schreef, ging uit en sportte). Ik had een paar vriendinnen en vaak ook wel een vriendje. Waar ik kwam toverde ik een glimlach op mijn gezicht en de storm in mij verstopte ik voor iedereen. De Paula die ik werkelijk was werd door niemand gezien. De liefde en aandacht die ik ontving ging naar de versie die ik had gecreëerd en die de buitenwereld te zien kreeg. Dit gaf me een intens eenzaam gevoel, wat ik weer probeerde te doven met veel alcohol, overmatig eten (en daarnaast veel sporten om een beetje in shape te blijven), zelfpijniging en de zoektocht naar meer “liefde” om mezelf te vullen. Dit laatste maakte me een gemakkelijke “prooi” voor mannen, wat me helaas in ellendige situaties heeft gebracht. 

Depressie weren? Rust, regelmaat en creatief uiten

Door veel therapiesessies (met o.a. cognitieve therapie en EMDR-sessies om trauma’s te verwerken), het lezen van inspirerende boeken over o.a. je mindset en kwetsbaarheid en door gesprekken met anderen heb ik verschillende manieren gevonden om minder snel in een depressie te raken, triggers te herkennen en ook de zware dagen wat “draaglijker” te maken. Ook ben ik mezelf veel beter gaan begrijpen, accepteren en zelfs gaan waarderen. Ik leerde wie ik ben te omarmen en mocht gaan zien dat ik eigenlijk hele mooie eigenschappen had en diverse talenten. 

En de ‘schaduwkant’ om het zo even te noemen, heeft ook ruimte gekregen. Ik leerde om die niet meer voor iedereen verborgen te houden, maar uiting en ruimte te geven aan al mijn emoties. Ook leerde ik een andere manier van leven en zijn, waardoor die schaduwkant steeds meer naar de achtergrond verdween. Er zijn veel algemene, bekende dingen die zeker een positieve invloed hebben op mijn gemoedstoestand, zoals: rust en regelmaat, sporten, gezonde voeding, schrijven of mezelf op een andere manier creatief uiten, mindfullness en meditatie. Maar voor mij is vooral een andere manier van leven en denken een middel geworden om een dankbaar en bevredigend (en zelfs ‘gelukkig’, ook al vind ik dat een lastig woord) leven te leven vanuit mijn hart. En dit heeft alles te maken met het ervaren van verbinding met anderen. Met authentiek kunnen en durven zijn en daardoor echt gekend te worden en me geliefd te weten (door anderen, maar ook door mezelf), zoals ik ben. 

Depressieve gevoelens: Er viel een last van me af door erover te praten

Ik geloof dat het ervaren van deze verbinding voor ons is als een eerste levensbehoefte, in dezelfde mate als voeding, kleding en een dak boven je hoofd hebben. Zien en gezien worden en jezelf laten kennen. En dan niet de “Instaproof”-versie van jezelf met mooie filters, maar de echte ‘jij’ zoals je bent en zoals je je voelt. De mooie dingen, maar dus ook de moeilijke dingen. En dat vond ik tijdens die donkere dagen nou juist zo ontzettend lastig. Er overheerste namelijk dat grote schaamtegevoel en ik heb jarenlang niemand in vertrouwen durven te nemen over mijn gevoel. Tot ik rond mijn 20e hierin voorzichtig stapjes ben gaan zetten bij mensen in mijn omgeving, bij wie ik me veilig genoeg voelde. Er viel al een last van me af door erover te praten en ook te ontdekken, dat ik niet de enige was die niet altijd fluitend door het leven fietste (juist verre van dat: mijn verhaal is echt niet zo uniek als ik misschien ooit dacht). Vanaf toen ben ik een jarenlange reis gaan maken om de persoon te worden die ik ben en leerde ik me kwetsbaar op te stellen bij mensen in mijn omgeving die ik vertrouwde. En wat gaf dat een bevrijdend gevoel! 

Gouden tip tegen depressie: Zoek verbinding (en geef ruimte aan je gevoel)

Er zijn nog steeds dagen dat ik alle moed bij elkaar schraap om te verschijnen op de plekken waar ik verwacht word. Op die dagen is er voor mij die ene belangrijke sleutel van verbinding, die me de moed geeft mijn leven door te leven. Ik voel me rijkelijk gezegend met dierbare mensen om me heen die mijn vertrouwen hebben gewonnen en gekregen en me daarin niet willen kwetsen. Dit zijn niet per se de mensen die mij het langst of het best kennen. Het zijn de mensen die zo om me geven dat ze de moeite doen om verder te kijken. Soms zijn dit de mensen die deze duisternis als geen ander kennen, bij zichzelf of een dierbare en die soms al aan één blik genoeg hebben. Het kan helpen als ze me bemoedigen met een paar eenvoudige woorden of me juist alleen een warme knuffel geven zonder verdere woorden. Geen adviezen of medelijden, maar de ruimte geven voor mijn gevoel.

Minder alleen in al je worstelingen

Ik heb mogen ervaren dat ik niet alleen hoef te zijn in mijn worstelingen. Er zijn altijd mensen die er voor me willen zijn of die zelf ook moeite hebben om de dag door te komen. Ik mag mezelf laten zien. Ik ben waardevol, ik ben geliefd: mét en zonder depressieve gevoelens. Mijn identiteit ligt ook helemaal niet in die depressieve gevoelens, ik bén niet mijn depressieve gevoelens. Ik heb ze soms wel, en dat hoef ik niet te verbergen. En wat is er mooier als er verbinding ontstaat met iemand doordat hij of zij zich herkent in een stukje van jouw pure, echte verhaal en zich daardoor niet meer zo alleen voelt?” 

#TIP: Paula’s waardevolle boekentips onderaan dit artikel

Noot van de redactie: Ik (Stella) ben Paula zeer dankbaar voor het delen van haar openhartige verhaal; ik vind het heel dapper en sterk.
Ik ben ervan overtuigd dat het delen van je verhaal een helende werking heeft voor jezelf, maar ook een positieve uitwerking kan hebben op je omgeving – zij leren je beter kennen kunnen je daardoor beter (leren) begrijpen. 

Heb jij nu ook zoiets van: ik wil ook mijn verhaal hier kwijt! Stuur mij dan een berichtje via Instragram of Facebook.

Liefs, 

Stella

Doei somberheid! Paula's top 4 boeken voor een blijer leven

Verbinding verbroken Johann Hari
Verbinding verbroken - Johann Hari

Een must read bij depressieve gevoelens

‘Het verhaal van Johann heeft veel raakvlakken met mijn verhaal. Johan heeft een bijzonder verfrissende kijk op depressie en angsten, vervreemding en verbinding. Wat mij betreft een must-read voor een ieder die ooit worstelt met depressieve gevoelens.’

Verbinding verbroken – Johann Hari [paperback] | E-book 

De kracht van kwetsbaarheid. Brene Brown
De kracht van kwetsbaarheid- Brene Brown

Dit boek heeft mij moed gegeven

‘Dit was het eerste boek dat ik las van Brené Brown en daarna was ik fan :). Mijn ogen gingen open voor het belang van kwetsbaar en authentiek zijn. Dit boek heeft mij moed gegeven om mezelf meer te laten zien aan anderen en mijn creativiteit te uiten.’

De kracht van Kwetsbaarheid – Brene Brown [paperback] | E-book

Sterker dan ooit. Brene Brown.
Sterker dan ooit- Brene Brown

Hoe ja na vallen weer op kunt staan

“Ik vind dit één van Brené’s beste boeken. Ze laat in dit boek veel van zichzelf zien en moedigt de lezer aan dit ook te doen. Ze beschrijft hoe je na vallen weer op kunt staan, hoe je je emoties ‘moet’ erkennen en er nieuwsgierig naar ‘moet’ zijn.”

Sterker dan ooit – Brené Brown [paperback] | E-book

Patronen doorbreken - Gitta Jacob e.a.

Inzicht in gedachtepatronen

‘Dit boek heb ik gelezen op advies van één van mijn therapeuten. Het heeft me veel inzicht gegeven in bepaalde (gedachte)patronen. Het staat vol met voorbeelden van anderen, waardoor het erg prettig leest.’

Patronen doorbreken – Gitta Jacob e.a. 

 

Deel dit artikel:
Share on facebook
Share on pinterest
Share on twitter
Share on whatsapp
Share on email

NIEUWSBRIEF

Loading

CATEGORIEËN

Inspireer mij:

Ontvang maximaal één keer per week een mailtje met Inspiratie voor meer Rust, Zelfvertrouwen en Blijdschap.

Loading

3 reacties op “Paula heeft een dysthyme stoornis”

  1. Wat fijn dat Paula zo open schrijft over haar ervaringen met Depressie.
    Ik heb ook vele keren depressieve periodes gehad en probeer er ook altijd open over te zijn . Dank voor de titels van de boeken

  2. Dag Paula,

    dank voor je verhaal. Wat goed dat je dit deelt en er meer bekendheid komt. Ik hoop vooral dat het andere (jonge) mensen herkenning biedt en misschien handvatten om om te gaan met deze gevoelens.
    Zelf heb ik sinds kort een eigen website: https://www.dysthym.com/

    1. Hi Christiaan, dank je wel voor je reactie en het delen van je site! Ik hoop dat velen er wat aan zullen hebben. Je berichtje is inmiddels onderweg naar onze gastblogger Paula!

      Liefs,

      Stella

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Dit vind je misschien ook leuk:

Stella heeft meer dan de helft van haar leven gespendeerd aan het zoeken naar RUST en doet dit nog iedere dag. Wat zij onderweg heeft geleerd, met vallen en opstaan, deelt ze met jou in haar openhartige blogs. 

Jou een leuke en nuttige leeservaring geven: met die intentie schrijf ik mijn blogs. Maar voor niets gaat de zon op; het onderhouden van deze website kost geld. In mijn blogs maak ik daarom regelmatig gebruik van affliate links, voor de promotie van artikelen of belevenissen. Als je via zo’n link iets koopt, krijg ik een kleine vergoeding. Zo kan ik jou wekelijks voorzien van nieuwe Inspiratie op het gebied van Rust, Zelfvertrouwen of Blijdschap. 

Jou een leuke en nuttige leeservaring geven: met die intentie schrijf ik mijn blogs. Maar voor niets gaat de zon op; het onderhouden van deze website kost geld. In mijn blogs maak ik daarom regelmatig gebruik van affliate links, voor de promotie van artikelen of belevenissen. Als je via zo’n link iets koopt, krijg ik een kleine vergoeding. Zo kan ik jou wekelijks voorzien van nieuwe Inspiratie op het gebied van Rust, Zelfvertrouwen of Blijdschap.