kind afwijzing alleen zitten in weiland eenzaam kind
Hoor ik erbij?

Je mag meedoen, maar alleen voor spek en bonen

zelfverwezenlijking door zelfacceptatie
kind afwijzing alleen zitten in weiland eenzaam kind
Hoor ik erbij?

Je mag meedoen, maar alleen voor spek en bonen

zelfverwezenlijking door zelfacceptatie
Hoor ik erbij?

Je mag meedoen, maar alleen voor spek en bonen

zelfverwezenlijking door zelfacceptatie

Van zelfverwerping naar zelfacceptatie

Over mijn weg van zelfverwerping naar zelfacceptatie. Van keihard aan mijzelf werken naar ‘het is ok’, ‘je mag er zijn’. En wat tips voor jou, om jezelf te accepteren, zoals je bent. Want wie jij bent is niet wie anderen zeggen dat jij bent. In mijn zoektocht naar zelfverwezenlijking (zijn wie ik ben) hebben er al heel wat zaken de revue gepasseerd. Van psychologen, tot zelfhulpboeken, tot goede gesprekken met professionals en mensen die mij goed kennen. Maar niets heeft zoveel geholpen als het volgende woord: “Zelfacceptatie”. 

Zelfacceptatie problemen

Wat is er toch ‘mis’ met jezelf accepteren? Niet voor iedereen is dit een probleem, maar ik weet dat er honderden, duizenden mensen in Nederland, wereldwijd gezien miljoenen mensen kampen met zelfacceptatie problemen. Hoe dat komt? Laat ik bij mijzelf beginnen. Ik was een klein meisje, lief (dat denk ik 😉) en onbevangen, die zoals iedereen in de grote boze buitenwereld kwam. Door mijn thuissituatie waarin ik moest vechten voor mijn positie in het gezin van vier kinderen, heb ik leren luisteren naar de stemmen van anderen. En dat waren niet altijd positieve stemmen. Zelfs, dat ik in die stemmen ben gaan geloven. ‘Je doet het niet goed genoeg’; ‘Ik erger me aan jou’; ‘Je mag meedoen, máár alleen voor spek en bonen’ (en er jaren later pas achter komen dat je toen goed genaaid bent – omdat je blijkbaar helemaal niet écht meedeed.) Dat soort zaken, het oordeel dat erin schuil gaat, kerft diep in een mensenziel. Zo ook in die van mij.

Denkpatronen die kapot maken

Allerlei denkpatronen heb ik toen ontwikkeld, om geen pijn meer te hoeven voelen van die woorden. ‘Ik zal eens extra hard mijn best doen! Dan zullen ze zien hoeveel mijn werk (ik) waard ben!’ (Perfectionisme). Of: ‘Ik kan het toch nooit goed doen, dus doe ik het maar niet (Angst om te presteren / Faalangst). Iedereen ziet in dat dat geen gezonde gedachten zijn. Maar het leidt dus wel tot perfectionisme en faalangst. En ik kan je vertellen: Dat zijn geen handige ‘eigenschappen’ als je vooruit wilt komen in het leven!

Je doet het niet goed genoeg

Gelukkig ben ik tot de conclusie gekomen, dat deze ‘eigenschappen’ helemaal niet zo ‘eigen’ zijn. Het zijn beschermingsmechanismen, die destructief werken. En waar je als ‘go-getter’ vooral naar streeft is naar constructief werken. Dus opbouwen. Opbouwende gedachten. Dus ik aan de cognitieve therapie, om mijn negatieve gedachten om te buigen in positieve. Dat werkte enigszins… totdat m’n psyche met m’n emoties clashten. Geen connectie meer tussen het ‘weten’ en ‘voelen’, met als resultaat: ik tripte ‘m regelmatig de pan uit, vanwege frustratie om dit niet in staat was dit met elkaar te kunnen verbinden. Ik voelde me toch k*t! Maar waarom kon ik er geen grip op krijgen?

Na jaren cognitieve gedragstherapie gevolgd te hebben, kwam ik tot de conclusie: het is genoeg geweest. Ik weet nu genoeg hoe het moet. Maar toch lukte het keer op keer niet om mij goed te voelen over mijzelf; Mijn emoties riepen “en wíj dan”? Ik ging in therapie omdat ik eruit wilde komen. Maar eigenlijk leerde ik hoe ik dingen anders moest zien. En dat is goed. Maar het betekende ook weer een bevestiging van wat ik al geloofde: ‘Je doet het weer niet goed genoeg’, met als resultaat: ik kwam er niet uit.

Op weg naar mijn perfecte zelf

Eigenlijk was ik altijd bezig met mijzelf te verbeteren. Zelfs met de therapie. De therapie gaf mij handvatten om anders te denken. Maar omdat dat vaak niet meteen lukte om dat te implementeren in mijn leven, voelde ik dus weer een gevoel van falen. En door keihard aan mijzelf te blijven werken, kon ik in elk geval het perfectionisme in stand houden: Ik moést en zou op weg moeten naar mijn perfecte zelf, en therapie zou mij daarbij helpen!

Hard werken vorm van zelfverwerping

Gaandeweg, miljoenen gedachten, honderden gesprekken verder, leerde ik dat ik het harde werken aan mijzelf, éigenlijk een vorm is van zelfverwerping. Het heeft in zekere zin nut gehad, omdat ik veel heb geleerd over mijzelf en de psyche, maar het was een continue strijd in mijn hoofd, want ik was blijkbaar nog niet goed genoeg. Ook wel: zelfverwerping / het niet accepteren van mijzelf. Ik leerde van een bekende christelijke spreker: ‘Er is niets heiligs of nederigs aan jezelf verwerpen. Jezelf niet accepteren.’ Waarom niet? Omdat God niet eerst iets met heel veel zorg maakt, en vervolgens wil dat het niet zal slagen. Jij wilt toch ook dat je kinderen (als je die hebt) zullen slagen? Hoeveel meer wil Hij, maker van alles wat leeft, dan niet dat wij slagen?

De afslag naar zelfacceptatie

De afslag naar zelfacceptatie is genomen. Ik heb besloten het verleden te laten rusten. Te laten gaan voor wat het is. “Het verleden is dood”. Achterom kijken heeft geen zin meer (als je in therapie bent is dit juist wel de bedoeling, maar dat is om het ‘aan te raken, en vervolgens los te gaan laten’).

Ok, en nu tijd voor jou: 

Jezelf accepteren, hoe doe je dat?

Als ik de gouden formule voor zelfacceptatie had, dan zou ik hem direct met je delen. Maar die heb ik niet. Ik kan wel wat levenslessen met je delen, die ik dus door schade en schande heb geleerd. (Hopelijk blijft jou die schade en schande dan wat meer bespaard ).

 

Lessen in zelfacceptatie

#Heb geen oordeel over jezelf

Jij mag er zijn, ‘just the way you are’ (zoals Bruno Mars zingt – eigenlijk vind ik zijn liedjes niet zo leuk, maar dit zinnetje blijft lekker hangen!)
 

#Je hoeft niet te veranderen

Je bent goed genoeg, zoals je bent.

(Tenzij je zaken hebt die uitgesproken moeten worden met mensen, dan moet je dat zeker doen, maar dat verandert niets aan wie jij in wezen bent).

# Zoek een luisterend oor

Je kun gaan praten met een goede vriend of vriendin. Of met een coach of psycholoog. Er zijn zat coaches en pshych’s; kies er één die bij jou past.

# Jij bent in control

Ja, je bent niet helemáál ‘in control’, over heel veel dingen heb je geen controle. MAAR, als het op jezelf aankomt, ben JIJ degene die de teugels in handen hebt. Jij kunt als enige de stap zetten om met ‘jezelf aan de slag’ te gaan. Hiervoor hoef je geen ander mens te worden (terugkomend op ‘je hoeft niet te veranderen’) alleen ga je praten, om dingen een plekje te geven, en liever voor jezelf te worden.

# Wees lief voor jezelf

Trakteer jezelf af en toe eens op dat dinertje met die vriend of vriendin. Of neem een dagje vrij om gewoon eens even helemaal niets te doen, of verwen jezelf met een dagje sauna. En je dan niet schuldig te voelen. Wat mij ook helpt is om bloemen in huis te halen. Bestel eens een boeketje voor jezelf. 

# Voel je niet schuldig

Je niet schuldig voelen. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Maar oh zo belangrijk. Veel zaken die ons een schuldgevoel bezorgen (geen ‘nee’ durven zeggen), zijn niet van onszelf, maar liggen in de verantwoordelijkheid van de ander (hij of zij bepaalt zelf hoe die wil reageren…daar kan jij niets aan doen).

# Zeg eens wat vaker ‘nee’

Er is ZOVEEL. Ik zeg regelmatig tegen mijzelf: ‘er is eigenlijk teveel in deze wereld’. Teveel keus, teveel mogelijkheden, teveel. En je weet: Overal waar TE voor staat… Dus zeg als je ‘te’ voelt, gewoon ‘nee’.

# Voel je je nog steeds k*t? 

Voel je gewoon even k*t. Dan is het soms gewoon de tijd om even ‘te zijn’. Je gewoon even k*t te voelen. Gewoon de boel de boel laten. Het leven is tot op zekere hoogte maakbaar (wij in het Westen denken dat het behoorlijk maakbaar is), maar zoals de woorden al zeggen ‘tot op zekere hoogte’. Soms gaan dingen gewoon niet. Soms kom je ergens emotioneel even niet uit, heb je zelfs geen woorden om te praten. Dan is het tijd om gewoon even ‘te zijn’. Laat maar even. Komt tijd, komt raad.

Ik hoop dat mijn verhaal je helpt een beetje liever voor jezelf te worden. Een proces waar ik nog steeds in zit, dus denk niet dat ik er al helemaal ben. Maar deze lessen geef ik je graag alvast mee. Pak wat bij je past, en laat liggen wat niet bij je past. Want ieder mens is uniek. En ieder mens is waardevol.

Liefs, Stella

Deel dit artikel:
Share on facebook
Share on pinterest
Share on twitter
Share on whatsapp
Share on email

NIEUWSBRIEF

Loading

CATEGORIEËN

Inspireer mij:

Ontvang maximaal één keer per week een mailtje met Inspiratie voor meer Rust, Zelfvertrouwen en Blijdschap.

Loading

2 reacties op “Je mag meedoen, maar alleen voor spek en bonen”

  1. Wat heb je dit item zelfwaardering goed onder woorden gebracht.
    Dank, het helpt mij om vriendelijker met mezelf om te gaan.
    Apart hoe ik wel tegen anderen zeg en weet: je bent goed precies zoals je bent.
    En dat zelf nauwelijks ervaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Dit vind je misschien ook leuk:

Stella heeft meer dan de helft van haar leven gespendeerd aan het zoeken naar RUST en doet dit nog iedere dag. Wat zij onderweg heeft geleerd, met vallen en opstaan, deelt ze met jou in haar openhartige blogs. 

Jou een leuke en nuttige leeservaring geven: met die intentie schrijf ik mijn blogs. Maar voor niets gaat de zon op; het onderhouden van deze website kost geld. In mijn blogs maak ik daarom regelmatig gebruik van affliate links, voor de promotie van artikelen of belevenissen. Als je via zo’n link iets koopt, krijg ik een kleine vergoeding. Zo kan ik jou wekelijks voorzien van nieuwe Inspiratie op het gebied van Rust, Zelfvertrouwen of Blijdschap. 

Jou een leuke en nuttige leeservaring geven: met die intentie schrijf ik mijn blogs. Maar voor niets gaat de zon op; het onderhouden van deze website kost geld. In mijn blogs maak ik daarom regelmatig gebruik van affliate links, voor de promotie van artikelen of belevenissen. Als je via zo’n link iets koopt, krijg ik een kleine vergoeding. Zo kan ik jou wekelijks voorzien van nieuwe Inspiratie op het gebied van Rust, Zelfvertrouwen of Blijdschap.