Vrouw last van faalangst. Bang. Wijzende vingers. Geen fouten durven maken.
ik mag geen fouten maken

Ik heb faalangst

tips voor minder faalangst
Vrouw last van faalangst. Bang. Wijzende vingers. Geen fouten durven maken.
ik mag geen fouten maken

Ik heb faalangst

tips voor minder faalangst
ik mag geen fouten maken

Ik heb faalangst

tips om met faalangst om te gaan

De lat ligt te hoog

Het is 3.00 uur ‘s nachts en ik lig wakker. Het is weer zo ver. Ik ben bang. Bang voor het onbekende. Bang voor wat komen gaat. M’n amygdala maakt overuren. Terwijl ik net zo lekker lag te slapen. Wat is er aan de hand? Ik ben bang voor komende week. Of ik het wel allemaal aan kan. Of ik in staat ben de dingen te leveren die mensen van mij verwachten, of sterker nog, die ik van mij zelf verwacht. Kan ik het waarmaken? In deze blog dus meer over mijn faalangst, maar ook wat ik heb ontdekt om er beter mee om te gaan.

Ik heb last van faalangst.

Op mijn programma staat een radio-uitzending voor Stella zoekt Rust bij Groot Nieuws Radio (luister ‘m hier terug) en iets belangrijks voor werk. Ik werd wakker met de gedachte: “Stel nou dat niemand op mij zit te wachten. Want ‘hier en hier is aan’ is af te lezen dat ze dat niet doen (ik had wat mensen enthousiast een appje gestuurd dat ik op de radio zou komen, maar die reageren niet.) “Wat nou als ze stom vinden? Dat ze het maar raar vinden dat ik zo openhartig ben over m’n worstelingen. Wat zullen ze denken?”

"meer Wat nou als ze me stom vinden? wat zullen ze denken?"

Maar ook heb ik angsten voor m’n werk. “Ga ik het wel goed doen? Ben ik wel in staat te leveren wat anderen van mij verwachten?”

De gedachten malen door m’n hoofd. De angst doet m’n benen tintelen. Ze worden zwaar. “Ik wil niet meer” roept een stemmetje in mijn hoofd…ik heb last van faalangst.

Ik mag geen fouten maken

Ik mag dus geen fouten maken van mezelf. Maar waarom niet? Waarom ben ik toch zo bang voor al die dingen? Waarom zoveel zorgen? Dat komt omdat ik twijfel over mijn eigenwaarde. Ik heb toch nog wel ergens een zelfbeeld-issue. Ik hang het goed (willen) presteren op aan wie ik ben. Maar dat is juist een grote valkuil. Je eigenwaarde gaat namelijk niet schuil in hoe goed je bent in dingen doen. Om hoe goed je scoort op je werk, in het huishouden of op school. Je eigenwaarde ligt in het volledig accepteren van wie je bent, met al je plussen en minnen. 

Anderen tevreden houden 

De angst om te falen heeft bij mij anderzijds te maken dat ik het anderen graag naar de zin wil maken. Ik wil graag aardig gevonden worden en mensen tevreden houden. En dat schept verwachtingen. Die ik mijzelf opleg. Torenhoge verwachtingen waar eigenlijk geen mens aan kan voldoen. En die onhaalbare verwachtingen, brengen een portie angst met zich mee. 

Lat minder hoog

Maar hoe kom ik / je dan van faalangst af? Ik ben geen arts of psycholoog. Maar ik weet wel dat het voor mij ligt in: De lat minder hoog leggen. En: Niet meer willen voldoen aan mijn eigen hoge verwachtingen, of die van een ander. Vaker nee zeggen. Een keer afzeggen. Omdat mijn hoofd, of lijf rust nodig heeft. 

Faalangst overwinnen – een voorwaarde

Daarnaast moet (mag) ik weer fouten leren durven maken (hele mond vol). Net zoals een kind, met vallen en opstaan. De faalangst overwinnen is namelijk een leerproces. 

Leren als een kind – met vallen en opstaan

Maar hoe leer je dan te vallen en weer op te staan, want voor dat vallen ben je immers zo bang… En een voorwaarde daarvoor is mijn inziens: er moet een veilige plek zijn waar je dit mag oefenen. Veiligheid is een zeer belangrijke voorwaarde om fouten te dúrven maken. Als je continu zou worden afgestraft door de buitenwereld, dan helpt dat je niet om van je faalangst af te komen. Dat zorgt alleen voor meer angst. 

Veilige omgeving om te oefenen

Heb jij ook last van faalangst en belemmert het je dagelijkse wandel? Bezoek dan een coach of psycholoog die jou hierbij kan helpen. Maar als je nog niet zo ver bent, probeer dan eens te kijken naar jouw omgeving. Waar voel jij je veilig? Waar zou jij fouten mogen maken? 
Staat jouw omgeving het toe dat je af en toe een foutje maakt? Zo niet, ‘past die omgeving nog wel bij je’? Of houdt die omgeving jouw faalangst in stand? 

Draag faalangst niet alleen

Ik heb dus nog wel last van faalangst, maar ben ook ermee aan de slag om er vanaf te komen. Ik heb ‘mijn veilige omgeving’ onlangs ontdekt. Die omgeving bestaat uit een club van mensen waar ik bij terecht kan, ook als het even wat minder gaat. Mensen die ervoor openstaan dat ik open en eerlijk tegen ze ben. Waarbij ik gewoon kan zeggen dat ik last heb van faalangst, of andere gebreken die mij belemmeren in mijn werk of privéleven. Dat lucht al op, want ik hoef het dan niet meer alleen te dragen. 

Jij ook faalangst (gehad)? Deel je tips!

Heb jij ook last van faalangst (gehad)? Hoe ga jij daarmee om? Ik ben erg benieuwd! Deel je tips hieronder.

Liefs,

Stella

Deel dit artikel:
Share on facebook
Share on pinterest
Share on twitter
Share on whatsapp
Share on email

NIEUWSBRIEF

Loading

CATEGORIEËN

Inspireer mij:

Ontvang maximaal één keer per week een mailtje met Inspiratie voor meer Rust, Zelfvertrouwen en Blijdschap.

Loading

5 reacties op “Ik heb faalangst”

  1. Deze blog schreef ik in de zaterdagnacht voordat ik het interview voor Stella zoekt Rust bij Groot Nieuws Radio had. Check de link in de tekst voor het interview – het interview is opgedeeld in 4 blokken, blok 1 vanaf 1.18:45 als resterende tijd, Blok 2: 48:00 resterende tijd, Blok 3: 35:35, Blok 4: 22:30

    1. Da’s een mooi beeld, Annemieke. We hebben inderdaad zelf de vrijheid om te bepalen hoe hoog we springen. Voor wat bij een ieder van ons past. Liefs, Stella

  2. Ik worstel ook met faalangst, de lat te hoog leggen etc.
    Een tip die ik kreeg en die ik ben gaan opvolgen: laat je angst er zijn. En ga vervolgens, stap voor stap dat doen waar je bang voor bent.

    Zo simpel? Ja, zo simpel, maar je hebt er ook ontzettend veel moed voor nodig: ik moet elke dag de keus maken om mijn angst er te laten zijn en toch een stap te zetten.

    Als ik bijvoorbeeld bang ben voor een examen, gaan mijn angsten over: ‘wat als ik het niet haal, stel dat ik er veel tijd in stop en ik haal het alsnog niet, wat zegt dat dan over mij? Ben ik misschien lui of dom? Zijn anderen beter, slimmer, leuker, intelligenter, begaafder dan ik?’ Anderzijds spreek ik mezelf streng toe: ‘ga het nu doen, je kunt het best. Doe het gewoon. Negeer je angst.’ Of ik maak planningen die niet haalbaar zijn, waardoor de angst toeneemt en ik bij voorbaat uitgeput raak. Angst, negatieve gedachten, redeneren, uitvluchten zoeken, met de moed der wanhoop toch een uitdaging aan gaan, is namelijk heel vermoeiend. Hoe dan wel?

    De oplossing is simpel zoals ik al zei, en niet moeilijk. Het is wel een strijd. Namelijk: ervoor kiezen je angst er te laten zijn, en een klein stapje te zetten om dat te doen waarvoor je bang bent.

    Erken dat je angst er is. Ja, ik ben bang. Laat het sudderen en ga de stap zetten die je vandaag kunt doen. Bijv. Je bent bang om een examen niet te halen? Ok. De angst is er. Wat kun je vandaag doen voor het examen: bijv. een half uur oefenen. Zet de timer en ga oefenen. Zeg tegen jezelf: ik hoef dit niet te kunnen. Ik hoef het niet leuk te vinden. Al haal ik m’n examen niet, dan is dat zo en zie ik dat dan wel weer. Wat ik vandaag kan doen is een half uur oefenen. Als dat nog te moeilijk is, ga dan een kwartier oefenen, zet een muziekje of podcast op, doe het samen met iemand, stel een beloning in voor jezelf. Maak het stapje zo klein, dat je ervan overtuigd bent dat je dat kleine stapje wel kunt zetten. En zet dan dat stapje. Dat is moeilijk, omdat je gewend bent naar je angst te luisteren. Het is niet makkelijk, niet leuk en voelt helemaal niet fijn. Maar je kunt ervoor kiezen. En als je ervoor kiest, zul je zien dat het gaat. Je hoeft het namelijk niet goed te doen. Je hoeft er alleen tijd aan te besteden en dat heb je gedaan. Je zult zien dat je daarna tevreden kunt zijn: je hebt je best gedaan. En morgen? Morgen zet je weer één stap, maar daar hoef je vandaag niet aan te denken. Morgen krijg je de moed om morgen een stap te zetten. Vandaag had je de moed om deze stap te zetten. En daar mag je tevreden over zijn.

    Stop met je angst vermijden of je angst aangaan of bevechten. Laat je angst er zijn. Als een bootje op een rivier zul je zien dat de angst (het is tenslotte een emotie) voorbij zal drijven, als je het er laat zijn en het ene kleine stapje gaat zetten, wat vandaag te zetten valt. En morgen, zet je weer dat ene kleine stapje. Vandaag hoef je niet je faalangst op te lossen of het examen te behalen. Vandaag zet je alleen deze ene stap. En die kun je zetten, je hoeft het niet goed te doen, vandaag ga je alleen een half uur oefenen (of een kwartier, of 5 minuten). Maak je geen zorgen over morgen, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Dit vind je misschien ook leuk:

Stella heeft meer dan de helft van haar leven gespendeerd aan het zoeken naar RUST en doet dit nog iedere dag. Wat zij onderweg heeft geleerd, met vallen en opstaan, deelt ze met jou in haar openhartige blogs. 

Jou een leuke en nuttige leeservaring geven: met die intentie schrijf ik mijn blogs. Maar voor niets gaat de zon op; het onderhouden van deze website kost geld. In mijn blogs maak ik daarom regelmatig gebruik van affliate links, voor de promotie van artikelen of belevenissen. Als je via zo’n link iets koopt, krijg ik een kleine vergoeding. Zo kan ik jou wekelijks voorzien van nieuwe Inspiratie op het gebied van Rust, Zelfvertrouwen of Blijdschap. 

Jou een leuke en nuttige leeservaring geven: met die intentie schrijf ik mijn blogs. Maar voor niets gaat de zon op; het onderhouden van deze website kost geld. In mijn blogs maak ik daarom regelmatig gebruik van affliate links, voor de promotie van artikelen of belevenissen. Als je via zo’n link iets koopt, krijg ik een kleine vergoeding. Zo kan ik jou wekelijks voorzien van nieuwe Inspiratie op het gebied van Rust, Zelfvertrouwen of Blijdschap.