Alternatieven voor kinderverjaardag kinderen vieren feest blije kinderen
Houd meer tijd over

Nooit meer naar een kinderverjaardag

en toch iedereen blij
Alternatieven voor kinderverjaardag kinderen vieren feest blije kinderen
Houd meer tijd over

Nooit meer naar een kinder-verjaardag

en toch iedereen blij
Houd meer tijd over

Nooit meer naar een kinder-verjaardag

en toch iedereen blij

Druk zijn is een keuze

Iedereen kent het wel: je hebt het druk. De ene verjaardag na de andere. De ene eet-date is nog niet afgelopen, of de volgende staat alweer in de agenda op je te wachten. Om maar niet te spreken over werk, kinderen, buitenschoolse activiteiten en als er tijd voor is: hobby’s. Wat hebben we het toch heerlijk druk met z’n allen! 
Maar wat als ik je nu eens zeg om een kinderverjaardag te skippen? Ik vertel jou hoe ik dat doe, zónder schuldgevoel maar mét blije ouders en kinderen.   

Heerlijk druk. (H)eerlijk?

Waar denk jij aan bij het woord “druk”? Ik denk dan vooral aan: onrust, geen tijd voor leuke dingen. “Hey, ho, you say whaaat? Geen leuke dingen?” Ja, dat, ja.
Het gevoel dagelijks geleefd te worden. Alle lijstjes afwerken, elke maandag starten met een nieuwe, en als het einde van de week nadert, dan is er hopelijk, misschien nog tijd voor jezelf, of het gezin. Hopende dat er niets tussendoor komt. Of als je éindelijk tijd hebt voor jezelf, je eigenlijk alleen maar de gordijnen wilt dichttrekken en wilt opkrullen als een foetus onder je dekens. Hopende dat je energie genoeg had om dat ene leuke ding voor jezelf of met het gezin te doen. Moeizaam omhoog komend realiseer je je op zondagavond: Wat was de week toch druk! En morgen ligt er een nieuwe lijst klaar, ik durf niet te kijken, of toch wel? Misschien moet ik nog wat voorbereiden voor komende week…
En zo kan het gaan, week in, week uit. 

Is dit DE leven?

Is dit DE leven? Nee, als je het mij vraagt niet. Dit is niet leven; dit is geleefd worden.
Men zegt dan: als je dat niet wilt, moet je vaker “nee” zeggen?
Maar goed, hoe doe je dat dan? Nee zeggen?
Want er liggen al die sociale verwachtingen of nee, verplichtingen op je te wachten. En je wilt toch zeker niet buiten de boot vallen? Die verjaardag van dat ene neefje of nichtje; je broer of zus zal het je vast kwalijk nemen als je niet komt! Of dat feestje, van die kennis die al niet zo ruim in de vrienden zit; nee je moet komen, want anders: schuldgevoel! 

Oh wat zijn we dan toch lekker met z’n allen bezig. Elkaars verwachtingen hoog houden, maar soms allemaal wel eens denken: NU EVEN NIET! Maar toch gaan, omdat je het zwaard van Damocles al voelt hangen, klaar om je kop eraf te hakken als je eens besluit buiten de boot te gaan zwemmen. 

Val eens buiten de boot

Er ooit aan gedacht om eens te proberen buiten de boot te vallen? Misschien kom je tijdens het zwemmen wel hele mooie vissen tegen die je op de boot nooit had waargenomen. Misschien word je zelfs wel opgepikt door een veel mooiere boot! Je weet niet wat er kan gebeuren als je niet probeert om eens buiten de boot te vallen. 

Wat houdt je tegen, angst?

Ik heb jarenlang geworsteld met angst om buiten de boot te vallen. Om niet aan andermans verwachtingen te voldoen. En nog steeds heb ik die neiging. Maar, mijn lichaam vertelde mij dat ik keuzes moest gaan maken, omdat die het niet meer trok.

Een soort van hel: De kinderverjaardag

Om een voorbeeld te noemen: naar mate ik ouder werd, kwamen er steeds meer kinderen en dus kinderverjaardagen bij. Ik werd hiervoor uitgenodigd, kwam vol goede moed met een onzeker uitgekozen cadeau aan (“ze hebben alles al”) hopende dat ze het leuk zouden vinden. Eenmaal aangekomen in een soort hel van geschreeuw, ge-ren, kwijl, snot en veel te veel zoetigheid, kon ik als ik geluk had het jarige kind en passant het cadeau toewerpen, waarna deze het meegriste, en elders het papier aan flarden begon te scheuren en het cadeau in een hoek pleurde. Of op de verjaardagen waar ouders graag één en ander wilden reguleren, mocht je het cadeau aan hen afgeven, zodat zij het “op een geschikt moment” (als het minder druk was, de volgende dag bijvoorbeeld) konden uitpakken. Nou zeg ik je!

De vreugde voor mij was dan ver te zoeken. Na een uur met veel te veel zoetigheid (30 keer op je horloge gekeken te hebben “mag ik al weg”?) en een kwart gesprek te hebben gevoerd met die vage buurvrouw (rustig praten kon niet want er stond continu een kind met snotneus aan haar been te trekken – die wilde ook naar huis), was de tijd daar: eindelijk! Naar huis! 

Iedereen overprikkeld, kind dat niet kan slapen door alle prikkels… wat is dan de vrucht die je plukt? Dan vraag je je af, is die boom nog wel gezond?

"Iedereen overprikkeld, kind dat niet kan slapen door alle prikkels...wat is dan de vrucht die je plukt? Dan vraag je je af, is die boom nog wel gezond?"

Vier het kind, niet de verjaardag (tips!)

Ik heb toen met mijn man afgesproken dat wij het belangrijk vinden om iets leuks te doen met het jarige kind, maar dan wel met volle aandacht, in plaats van een te drukke verjaardag “gezellig” overleven (want zo voelde dat telkens).

Wij hebben toen besloten om eens per jaar wat kinderen mee te nemen naar de pannenkoekenboerderij, voor hun verjaardag. Maar je kunt natuurlijk ook proberen goedkope tickets te scoren voor uitjes zoals de dierentuin of het kindertheater. Met ons jaarlijkse pannenkoekenboerderij uitje hebben zowel wij als zij de volle aandacht voor elkaar en kunnen we daarvan genieten.

Dit is een andere mogelijkheid om het kind te vieren. Het komt uit goede harten. Wie kan hier iets kwaads over zeggen? 

Iedereen blij, zonder schuldgevoel

Is de pannenkoekenboerderij of de dierentuin te duur? Dan zijn er nog tal van mogelijkheden om iets leuks te doen met het jarige kind. Als het familie is, kun je kinderen in een groep uitnodigen (zo doen wij het).

Ga bijvoorbeeld een keer picknicken. Of samen naar het strand. Of maak wat knutsels of doe een speurtocht, als het maar samen met het kind is, met iets lekkers erbij. Er is écht genoeg te bedenken dat “buiten de boot valt”, maar waarmee je het kind toch viert. Maar zo is “buiten de boot”, toch eigenlijk niet zo heel erg…toch?

Wees eerlijk, ook als het vieren niet uitkomt

En kán je (mentaal) echt een keer niet naar een kinderverjaardag, en wil je geen tijd vrijmaken om er iets tegenover te zetten? Wees dan gewoon eerlijk en zeg dat de verjaardag je niet uitkomt. Want wees eerlijk, zouden we niet allemaal eerlijk naar elkaar willen en moeten durven zijn? 

Deel dit artikel:
Share on facebook
Share on pinterest
Share on twitter
Share on whatsapp
Share on email

NIEUWSBRIEF

CATEGORIEËN

Inspireer mij:

Ontvang maximaal één keer per week een mailtje met Inspiratie voor meer Rust, Zelfvertrouwen en Blijdschap.

2 reacties op “Nooit meer naar een kinderverjaardag”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Dit vind je misschien ook leuk:

Stella heeft meer dan de helft van haar leven gespendeerd aan het zoeken naar RUST en doet dit nog iedere dag. Wat zij onderweg heeft geleerd, met vallen en opstaan, deelt ze met jou in haar openhartige blogs. 

Jou een leuke en nuttige leeservaring geven: met die intentie schrijf ik mijn blogs. Maar voor niets gaat de zon op; het onderhouden van deze website kost geld. In mijn blogs maak ik daarom regelmatig gebruik van affliate links, voor de promotie van artikelen of belevenissen. Als je via zo’n link iets koopt, krijg ik een kleine vergoeding. Zo kan ik jou wekelijks voorzien van nieuwe Inspiratie op het gebied van Rust, Zelfvertrouwen of Blijdschap. 

Jou een leuke en nuttige leeservaring geven: met die intentie schrijf ik mijn blogs. Maar voor niets gaat de zon op; het onderhouden van deze website kost geld. In mijn blogs maak ik daarom regelmatig gebruik van affliate links, voor de promotie van artikelen of belevenissen. Als je via zo’n link iets koopt, krijg ik een kleine vergoeding. Zo kan ik jou wekelijks voorzien van nieuwe Inspiratie op het gebied van Rust, Zelfvertrouwen of Blijdschap.